
احمد شاملوآیدا در آینه xa0 xa0 xa0 لبانتبه ظرافت شعرشهواني ترين بوسه ها را به شرمي چنان مبدل مي كندكه جاندار غار نشين از آن سود مي جويدتا به صورت انسان درآيد و گونه هايتبا دو شيار موربكه غرور تو را هدايت مي كنند وسرنوشت مراكه شب را تحمل كرده امبي آنكه به انتظار صبحمسلح بوده باشم و بكارتي سربلند رااز روسبي خانه هاي داد و ستدسر به مهر باز آورده ام هرگز كسي اين گونه فجيع به كشتن خود برنخاست كه من به زن...
ادامه مطلب